Het is al weer enige tijd geleden dat ik iets geschreven heb en ik loop inmiddels achter... Dat krijg je als je in het buitenland zit en daarnaast nog vele andere dingen moet doen. Afijn, de draad weer opgepakt met ding 6, Flick'r. Een interessant fenomeen, maar heeft voorshands niet veel met 'echt' archief te maken. Het is een verzameling plaatjes/afbeeldingen vaak zonder enige samenhang en context. Je zoekt op trefwoorden ('tags' heet dat tegenwoordig...) en dan krijg je foto's die er aan voldoen. De kijker kan dan weer nieuwe trefwoorden toevoegen en zelfs commentaar geven. Dat is soms nuttig en het voegt iets toe, maar soms ook tamelijk banaal en weinigzeggend en soms misleidend.

Het commentaar dat bijv. bij onderstaande foto staat is een voorbeeld ervan. Dit is dan een foto trouwens die je krijgt als je op 'armistice day' zoekt... en dat terwijl het,volgens bijschrift, een oefening van het Zwitserse leger betreft. Toch niet echt als partij bij de 1e Wereldoorlog betrokken....

(zie http://www.flickr.com/photos/nationaalarchief/3018263363/)


Kan er verder weinig meer over zeggen. Het is leuk... Ik kan mijn eigen foto's er ook op zetten. Anderen verwijzen ook al naar hun eigen creaties, zie de diverse blogs. Hierbij een voorbeeld van mijn kant: het is een herinnering aan mijn recente bezoek aan Malta.

Hier verpleegden de Hospitaalridders, Maltezer orde, Johannieter orde of hoe ze ook genoemd werden, zieken en gewonden ongeveer in de periode 1560 tot 1798. Zeer historische plek.

Bijzondere orde ook, enerzijds mensen verplegen en anderzijds oorlog voeren tbv. de katholieke kerk.

Met archiefding(en) 4 & 5 had ik toevallig al ervaring, want ongeveer drie weken geleden had ik mij ingeschreven bij Netvibes. Dus makkie.... ;) Het idee om met Netvibes aan de gang te gaan kwam van een blog van Michael Wesch, cultureel antropoloog en professor in Kansas, die heel interessante video's (op You Tube) maakt over de invloed van web 2.0 op de samenleving. Eén van zijn opmerkingen was dat het mogelijk is de informatie naar je toe te laten komen i.pv. dat jij er naar op zoek gaat... Dat sprak me aan en vandaar ermee begonnen, want het gaat hier natuurlijk om RSS feeds, in het bijzonder een egofeed leer ik vandaag. Op mijn eigen naam lukt mij dat niet, want er zijn wereldwijd te veel naamgenoten.... helaas. Wel op andere onderwerpen. De vraag is natuurlijk even hoe scheid ik het kaf van het koren, want als je via Google Blog Search zoekt, krijg je toch veel ook oninteressante zaken mee. Ik moet er nog achter komen hoe ik dat soort verwijzingen verwijder, maar dat zal niet zo moeilijk zijn, neem ik even aan.
Ondertussen mezelf op de blogs van mijn groepsgenoten geabonneerd. Nog meer te lezen.... Dit is natuurlijk wel aardig allemaal, maar hoe hou je het allemaal bij en hoe interessant is het??

Advies nu: kijk vooral even naar één van de zeer boeiende filmpjes/lezingen van Michael Wesch (even zoeken en natuurlijk een RSS feed maken).

Vergezichten en trends 2

Nu ik toch ‘aan de blog’ ben, dan ga ik ook maar meteen wat verder dan gevraagd. Het leren kennen van web 2.0 tools is mooi en leuk, maar de grote vraag is natuurlijk hoe we die dan gaan gebruiken in ons dagelijks werk. Zelf gebruik ik wiki’s, skype en chat in Europese projecten, zoals Planets, maar dat is vooral binnen het project om de samenwerking en het werken op verschillende locaties te ondersteunen en mogelijk te maken. Het werkt met min of meer succes, want niet iedereen is gedisciplineerd genoeg om het consequent te doen. Daarnaast doemt de vraag op hoe wordt dit nu gearchiveerd, want daar zijn wiki’s of chat niet op ingericht. Veel gebeurt toch ook nog met wat oudere communicatiemiddelen, zoals email en telefoon. Dat vinden sommigen dan weer zóóó 1.0. Op zich merkwaardig en getuigend van een wat beperkte blik, denk ik dan, want web 2.0 vervangt web 1.0 niet, maar complementeert het en reikt weer nieuwe hulpmiddelen/ mogelijkheden aan. Papier is ook niet vervangen door digitaal. Het is er door aangevuld. Het is een illusie te denken dat het helemaal verdwijnt.
Het idee binnen het NA is dat web 2.0 tools ingezet kunnen worden bij het beschikbaar stellen van (digitaal of gedigitaliseerd) archiefmateriaal. Gebruikers en onderzoekers kunnen dan die informatie verrijken (door ‘social tagging’ bijv.) of in hun eigen omgeving gebruiken om er iets nieuws mee te doen (bijv. ‘mashups’). Dat is mooi, maar is het nu werkelijk zo bijzonder? Het is aanvullend en vraagt misschien dat we de informatie op een bepaalde manier aanbieden, maar het is niet onze kerntaak. Immers, waar is in dit verhaal de archivaris of tenminste de archivistische invalshoek? Dan gaat het toch vooral om samenhang tussen stukken, authenticiteit en context. Wat ouderwets, hoor ik mompelen… Tja, maar zonder dat onderscheiden we ons nauwelijks nog van andere informatie-aanbieders. Het is de kern van waar we voor staan. Ja, we hebben dan wel overheidsarchief, maar we lijken er niet zo naar te kijken. Het is allemaal informatie zegt men…. Hebben we de archivaris met het badwater weggegooid of ligt het aan de sterk afgenomen archivistische kennis binnen het NA of is het een het gevolg van het ander?

Vergezichten en trends

In mijn speurtocht naar web 2.0 toepassingen vooral in relatie met het functioneren van de overheid kwam ik weer nieuwe interessante informatie tegen. Vond vandaag een interessant artikeltje/blog op ambtenaar 2.0 (van maart dit jaar alweer overigens): een samenvatting van een 7-tal rapporten over web 2.0 en overheid. Levert een goed beeld op. Zie www.ambtenaar20.nl/?p=994. Het netwerk ambtenaar 2.0 is wel iets om in de gaten te houden. Het is informeel, maar geeft wel goed inzicht in nieuwe ontwikkelingen op dit terrein.

Nieuwe horizon...

Temidden van alle drukte van het werk een blog bijhouden zal wel even discipline vereisen, maar goed hiermee wel de eerste stap gezet. Uit hoofde van mijn werk probeer ik al er achter te komen waar al die nieuwe web 2.0 hulpmiddelen allemaal goed voor zijn en welke gevolgen ze mogelijk hebben. Dat geldt dan niet alleen op het gebied van de onderlinge communicatie, wat dat is wel duidelijk (denk ik), maar ook in hoeverre zij invloed hebben op archivering. Het is weer een nieuw (communicatie)kanaal, zelfs meerdere (!), die enerzijds afleiden, maar anderzijds ook weer nieuwe mogelijkheden bieden om taken uit te voeren of werk te doen. Een blog biedt in ieder geval de mogelijkheid om anderen een beetje op de hoogte te houden van wat je doet/ gedaan hebt. Het gaat er dan om het ook nog interessant te maken voor anderen ... In een recent rapport van de Europese Commissie las ik dat het bij web 2.0 niet zozeer gaat om die leuke hulpmiddeltjes, maar dat zij de zelfde 'waarden' delen, nl. dat zij zich baseren op de kennis en vaardigheden van de gebruiker en zelfs 'de gebruiker' in staat stellen iets zelf te ontwikkelen (als producent van een dienst bijv.). Zeer lezenswaardig rapport overigens: 'Web 2.0 in Government. Why and how?' (http://ftp.jrc.es/EURdoc/JRC45269.pdf).

Dat was het weer even, nu weer aan het werk...:)