Alweer iets om te delen. Soms wil ik dat helemaal niet...:) of is het niet zinvol. Nu zijn het de online kantoortoepassingen die daartoe uitnodigen en ondersteuning bieden. In de toelichting wordt er maar meteen bij gezegd dat ze 'erg handig' zijn.... Misschien, denk ik dan en, zoals met zoveel dingen, het hangt ervan af. Niet alles wil je delen of kan gedeeld worden en de vraag is of dit dan de beste manier is. Vertrouwelijke documenten lijken mij hier bijv. niet voor in aanmerking te komen. Bovendien, weet je wel waar de informatie blijft als je het via zo'n online toepassing maakt en opslaat? Daar komen we bij een interessant punt, blijkt ook uit een weblog dat ik onlangs vond (zie http://www.infolawgroup.com/2009/11/articles/cloud-computing-1/legal-implications-of-cloud-computing-part-four-ediscovery-and-digital-evidence// en lees de gehele blog over dit onderwerp op http://www.infolawgroup.com/articles/cloud-computing-1/- inmiddels 5 afleveringen). Hoewel uitgaande van de Amerikaanse situatie, en dan met name het zgn. e-discovery fenomeen in het kader van 'litigation'/rechtszaken, zitten daar enige punten in die tot nadenken stemmen. Dat geldt vanuit het oogpunt van een organisatie, maar ook vanuit juridisch, privacy en archivistisch oogpunt. Je hebt bijv. geen controle over de informatie die je in de ' cloud of wolk' plaatst (je weet vaak helemaal niet waar het is opgeslagen...) en dat is uiterst onwenselijk met het oog op betrouwbaarheid en authenticiteit van informatie of documenten (zie deel 1 over dit onderwerp van de InfoLawGroup).
Een ander aspect dat in de 'jubelende' opdracht als een groot voordeel wordt gezien is: 'Verder kunnen online kantoortoepassingen goed overweg met het importeren van bestaande documenten op je computer en exporteren ze naar allerlei bestandsformaten die je met je gewone kantoorsoftware weer kunt lezen: .doc (Word), .xls (Excel), .pdf (Acrobat) en .ppt (Powerpoint).' Hmm, daar komen we op het terrein van migratie/conversie en inmiddels weten we dat het maar helemaal van de kwaliteit van de migratietools afhangt of de conversie goed gebeurt. Het door het NA gebruikte DIN-font blijkt door verschillende conversietools niet echt begrepen dan wel geïnterpreteerd te worden (bijv. bij conversie naar PDF-A). Kortom mijn advies zou zijn, eerst nagaan welke risico's aan het gebruik van 'cloud-computing' zitten met betrekking tot de informatie die je wilt delen en dat geldt dan het opslaan in de 'wolk', het delen zelf, en het evt. converteren van documenten. In het privé gebruik mag dat misschien allemaal zo'n vaart niet lopen, maar vanuit het standpunt van een organisatie (in ons geval het NA) vraagt het gebruik een zorgvuldige afweging, niet alleen door de gebruiker, maar ook de organisatie (het NA). Op dit moment zijn er geen richtlijnen op dit punt en zeker nu we allemaal via deze cursus kennis maken met al die verschillende web 2.0 mogelijkheden, wordt dat wel steeds meer noodzakelijk. Zie ook de recente ophef over bloggen...

Dit maal is het het gebruik van digitaal kaartmateriaal en georefereren. Dat is leuk, want ik ben verzot op oude (en nieuwe) kaarten en geografische informatie, omdat dat heel goed de ontwikkeling van een landschap/streek/stad weer kan geven. Wat betreft georefereren heeft Jeroen ons al een lesje gegeven (zie zijn blog). Het gebruik van kaarten als een manier van ordenen van informatie is volgens mij heel nuttig, maar de vraag is welke informatie wil je zo ordenen? Wat je vooral ziet nu is dat de inhoudelijke informatie op die manier wordt gepresenteerd: oude kaarten worden op die manier over moderne kaarten geprojecteerd en inhoudelijke wetenswaardigheden over objecten (meestal gebouwen) worden op die manier getoond. Is dit nu in eerste instantie een taak van een archiefdienst of zouden die veeleer op het niveau van de bronnen relaties met locaties moeten leggen? Dus archiefdiensten geven aan waarover ze bronnen hebben en kunnen dan vervolgens de bronnen beschikbaar stellen. Referentie aan de inhoud van de bronnen en in feite de interpretatie van die bronnen kan dan aan onderzoekers/gebruikers worden overgelaten. Wat opvalt is dat dat onderscheid eigenlijk nauwelijks gemaakt wordt. Er lijkt sprake van een soort 'beroepsvervaging'...

Kortom, is het nuttig voor archiefdiensten? Zeker, maar dan vooral om te laten zien (voor zover mogelijk natuurlijk) waarover ze bronnen hebben.

Na #7 komt #8 en dat gaat dan over filmpjes, video's die je kunt delen met anderen op het web. Inmiddels is de hoeveelheid filmpjes gigantisch en niet alleen via YouTube. Als je googelt op videosites dan krijg je een hele lijst van dat soort websites. In Nederland hebben we dan bijvoorbeeld Dumpert (http://www.dumpert.nl) waar je o.a. een filmpje vindt over een Tweede Kamer debat dat een beetje ' ontspoort' in beeldspraak over ' met de billen bloot'. Helaas kan ik geen ' embedded code' hier invoegen want die staat er niet bij zoals bij YouTube, maar wel de URL http://www.dumpert.nl/mediabase/632361/3809a931/billenhumor_in_den_haag.html.

Ter promotie van activiteiten hebben we in het Europese project Digital Preservation Europe (DPE), waar het NA deel van uitgemaakt heeft (geeindigd 31 maart 2009) 3 tekenfilmpjes ontwikkeld over ' digital preservation', met het 'Digiteam'. Remco heeft er een van in zijn blog opgenomen. Vooral de eerste trok de aandacht en kreeg veel lof. Op die manier kun je op een ludieke manier en op een populair medium zeker aandacht vragen voor zaken die je aan het hart gaan.

Een filmpje dat mij een tijdje terug alweer zeer aansprak was dat getiteld ' Battle at Kruger'. Ik heb tijdens een bezoek aan Kruger Park de plek zelf bezocht en dat maakt het nog leuker.

Michael Wesch gebruikt het fenomeen ook om te laten zien hoe het uitnodigt tot eigen maaksels, zoals ' Charlie bit my finger' .... Zo is het ook een bron voor analyse van nieuwe tendenzen en sociale uitingen !

Volgende opdracht, #7, Flickr verder ontdekken. Na me enige tijd de verschillende links te hebben bekeken, kom je aardige dingen tegen waar je niet zo meteen aan denkt, maar ik ben nog niet echt overtuigd van het nut voor archieven als het echt om archief gaat. Het draait allemaal toch om plaatjes of losse scans. Context is vaak ver te zoeken en plaatjes/foto's zijn niet het specifieke kenmerk van archiefdiensten. Het is leuk en vaak interessant materiaal, maar daarmee onderscheiden we ons niet van andere informatie-aanbieders, zoals bibliotheken, musea of documentatiecentra. Natuurlijk moeten we als Nationaal Archief onze foto's via dit kanaal beschikbaar stellen en zo aandacht trekken.

De mashups laten zien wat je met het beschikbaar gestelde (plaatjes)materiaal allemaal kunt doen, maar betekent dat nu dat archiefdiensten dit ook gaan of zouden moeten doen? Lijkt mij niet.

Het aspect van rechten is iets waar inderdaad even over nagedacht moet worden. Ook vanuit andere projecten, zoals Planets bijv., loop je daar tegenaan. Wordt de (beta-) software die in zo'n onderzoeksproject ontwikkeld wordt zo maar beschikbaar gesteld of gebeurt dat onder een CC license? Dat laatste is inmiddels besloten. Toch zijn er gevallen dat zulke software gebaseerd is op software met andere licenties en dat maakt het allemaal weer ingewikkelder.

Voor een archiefdienst die voor een belangrijk deel openbaar materiaal beheert, is het niet een erg urgent aandachtspunt. Een archiefdienst zou moeten zorgen dat alles openbaar is en wanneer dat niet kan, zoals bij archief van particulieren het geval kan zijn, de beperkende rechten zo beperkt mogelijk houden. Een CC-licentie (in een of andere vorm) is dan een goede oplossing.