Verder met het volgende onderwerp. Niet één van mijn favorieten, want het gaat over Twitter. Weer een ander informatiekanaal erbij. Je vraagt je langzamerhand wel af hoe mensen een en ander allemaal kunnen bijhouden. Vandaar wellicht dat we nu gaan 'microbloggen' over wat je op een bepaald moment aan het doen bent. Korte berichtjes dat wel, maar dan wel een stortvloed... Ik heb al moeite om alle informatie die via email binnenkomt te verwerken (nog afgezien van blogs van anderen volgen, of feeds bekijken, enz.), laat staan dat ik ook nog moet bijhouden wat andere mensen op een bepaald moment aan het doen zijn. Vaak is dat ook niet erg interessant en wordt er maar wat geleuterd (sorry voor de qualificatie, maar ik kan er niet veel meer van maken). Ik heb al een tijdje een Twitteraccount, gewoon om kennis te maken met het medium, maar werd en word er niet vrolijk van. Heb nog geen 'tweet' de virtuele wereld in gestuurd, maar wordt wel al gevolgd door enkelen. Volg zelf wat anderen, maar vergeet vaak te lezen wat ze allemaal met anderen delen, laat staan dat ik er op reageer.
Ik heb het gevoel dat deze wijze van communiceren nog meer maakt dat alles erg vluchtig wordt en dat mensen nauwelijks meer tijd hebben of nemen om te reflecteren (op wat ze doen). Zoals in de presentatie: het is als een kroeg, gezellig (misschien) en met een kakofonie van 'geluiden'/berichtjes, maar nou niet het toppunt van 'diepzinnigheid' of bedachtzaamheid. Er is een voortdurend verwachting dat je jezelf laat horen of zien, terwijl ik die behoefte helemaal niet heb, alleen als ik dat zelf verkies.
Kortom, ik zal ook nu geen tweet de wereld in sturen en dus niet aan de verwachting voldoen... Helaas.