Dit maal is het het gebruik van digitaal kaartmateriaal en georefereren. Dat is leuk, want ik ben verzot op oude (en nieuwe) kaarten en geografische informatie, omdat dat heel goed de ontwikkeling van een landschap/streek/stad weer kan geven. Wat betreft georefereren heeft Jeroen ons al een lesje gegeven (zie zijn blog). Het gebruik van kaarten als een manier van ordenen van informatie is volgens mij heel nuttig, maar de vraag is welke informatie wil je zo ordenen? Wat je vooral ziet nu is dat de inhoudelijke informatie op die manier wordt gepresenteerd: oude kaarten worden op die manier over moderne kaarten geprojecteerd en inhoudelijke wetenswaardigheden over objecten (meestal gebouwen) worden op die manier getoond. Is dit nu in eerste instantie een taak van een archiefdienst of zouden die veeleer op het niveau van de bronnen relaties met locaties moeten leggen? Dus archiefdiensten geven aan waarover ze bronnen hebben en kunnen dan vervolgens de bronnen beschikbaar stellen. Referentie aan de inhoud van de bronnen en in feite de interpretatie van die bronnen kan dan aan onderzoekers/gebruikers worden overgelaten. Wat opvalt is dat dat onderscheid eigenlijk nauwelijks gemaakt wordt. Er lijkt sprake van een soort 'beroepsvervaging'...

Kortom, is het nuttig voor archiefdiensten? Zeker, maar dan vooral om te laten zien (voor zover mogelijk natuurlijk) waarover ze bronnen hebben.