En wat heb ik nu geleerd of wat heeft de (deels hernieuwde) kennismaking met web 2.0 met mij gedaan? Allereerst was het leuk om een tour te maken langs al die nieuwigheden, waarvan ik een belangrijk deel al kende. Het laat zien wat er allemaal mogelijk is en dit is ongetwijfeld pas het begin... als privé persoon kun je het gebruiken en velen doen dat al (twitter, blog en zo). Als organisatie moet je hierop aansluiten en tevens kijken hoe je zelf dergelijke nieuwe zaken het beste en meest effectief kunt inpassen bij de uitvoering van je functie. Dat laatste zal nog wel enig experimenteren vergen, ook al om te kijken waar nu precies de grens ligt waar je je als organisatie mee kunt profileren en wat not tot je taak behoort en wat niet. Ik heb het al enkele keren aan de orde gesteld. Daarvoor is het dan noodzakelijk dat je weet waar je als organisatie voor staat en waarin je je onderscheidt van anderen. Die discussie mis ik nog wel in dit alles. Archiefdiensten hebben het imago van betrouwbaarheid, van oorspronkelijk bronnenmateriaal, en van (procesgebonden) informatie in context en samenhang. Als we die waarden niet handhaven en kunnen garanderen dan worden één van de vele informatieaanbieders en verliezen we ons unieke karakter. We bieden als het ware 'halffabrikaten', geen 'eindproducten'. Ook op dit punt moet nog wel nagedacht worden hoe dat in een virtuele wereld goed kan worden gerealiseerd. Ook hier kunnen experiementen een belangrijke rol spelen.
Veel van de web 2.0 tools lijken 'los zand', bouwstenen voor een nieuwe wereld in wording. Ik ben benieuwd hoe een en ander meer geïntegreerd gaat worden en welke nieuwe mogelijkheden dat weer oplevert. Een voorbeeld van meer integratie is al een mobiel waar je met verschillende informatielagen plus positiebepaling online en dus direct over relevante informatie op locatie kunt beschikken. Dat is zeker een nuttige toepassing. Georefereren spreekt mij sowieso al aan en heb ik ook altijd al gezien als een belangrijk middel om informatie in (een zekere, en niet de enige en nog minder de oorspronkelijke) context aan te bieden.
Tenslotte is de web 2.0 wereld nog steeds vooral iets van individuele personen. Kijk bijv. naar archief 2.0 of ambtenaar 2.0, netwerken van archivarissen resp. ambtenaren. Organisaties beginnen nu pas aarzelend er over na te denken wat het voor hen betekent of kan betekenen. Sommige web 2.0 hulpmiddelen zoals wiki's worden intern soms wel gebruikt, maar een samenhangende visie op dit al is er vaak nog niet. Ook niet bij het NA als organisatie (al zijn er wel allerlei ideeën bij enkele vooroplopende medewerkers) en toch zal dit alles ook in het dNA een belangrijke rol moeten en gaan spelen. Al is het maar om de aansluiting met de samenleving niet te verliezen. Wellicht is deze cursus het begin van een verandering...